بخاطر شرایط کرونا کلا ملاقات ممنوع شدیم ..

همراه هم بیمارا نباید داشته باشن ، مگه اینکه یه بیماری وضعیتش حاد باشه و باید کسی کنارش باشه ( که الان تو بخش یه همراه فقط داریم)

امروز طرفای ۱۰ونیم بود تو استیشن نشسته بودم که ایفون در ورودی صدا خورد گوشیو ورداشتم گفتم بله ؟ یه خانم جوونی با التماس گفت یکلحظه میشه بیاین دم در؟

اول خواستم یکی از خدماتیارو بگم بره ولی خب لحن گفتنش طوری بود که کنجکاو شدم رفتم دم در

یه شال دستش بود با التماس و کلی خواهش خواستش شال رو برسونم دست پدرش که رو تخت ۱۰ خوابیده

شال همسرش بود و بوی تن اون رو میداد ..

ازونجایی که هنوز که هنوزه نمیدونیم کرونا چه مدلی منتقل میشه یکمی ریسک کردم ولی درنهایت شال رو گرفتم و رسوندم دست بیمارمون

اول عمیق بوییدش

بعد گذاشت زیرسرش

و بچه ها من از همون طرفای ساعت ۱۱ صبح هنوز پر از حس خوبم ..

پر از حس عشق

دوست داشتن ..