لیست درست کردم ، مزایا و معایب طرح تو استان خودم و تهران رو نوشتم ..

اصلی ترین دلیل رد تهران جا هستش! مکان زندگی!

خب رُک بخوام بگم ، اونقدری اوضاع مالی خوب نیستش که بتونم خونه اجاره کنم، شاید از ماه دوم یا سوم بتونم پول اجاره رو بدم ولی پول رهن و اینا نداریم!

بعدم فقط خونه نیستش وسایل داخل خونه هم هستش

حداقل 100 تومن نیاز دارم برای اجاره یه خونه 40 متری تو مرکز تهران همراه با خرید وسایل ، اونم نه درجه یک ، درجه 2 3 !

دوستام دارن خونه نمیگیرن؟چرا

همخونه نمیخوان؟البته !

ولی من نمیخوام .. میتونم با شرایط مالی که الان دارم با یکی از دوستام همخونه شم و خب خیلی چیزا نصف میشه یا حتی میتونیم توافق کنیم که کل رهن رو اون بده وسایل خونه و اجاره پای من !

ولی من نمیخوام ، به ل نگفتم به الف اره خب چون براش عجیب بود چرا مثلا نمیخوام با *ح همخونه شم!

اصلی ترین دلیلش اینه که دوستام تو رابطن و خونه پسر میرن و صدالبته وقتی خونه بگیرن اونم میاد !

شیفتای پرستاری هم که مشخص چطوریاس ! راحت یه روزایی خونه رو مکان میکنی !

این مسئله که اولش خب توافق کن و بگو و فلان رو بیا بریزیم دور !

نمیشه ، اعتماد سخته و اینکه خب ممکن از طرف پسر هم تحت فشار قرار بگیره

امروز سه چهارساعتی نشستم پانسیون های دخترانه رو درآوردم ، برای اثبات اینکه دختر چشاتو وا کن ! اوضاع این شکلیه!

سایتا و پیج های مختلف رو گشتم ، لیست نوشتم

عکسارو میبینی خوشت میاد ، کامنتارو میخونی کلی نظر منفی که اره کثیفن،افتضاحن،مدیریت گند

اکثرا هم پُر هستن

دوست الف که خودش تو پانسیون زندگی میکنه گفتش پانسیون ما پُر ولی باید بری از نزدیک ببینی،از روعکس و کامنت نمیتونی تصمیم بگیری!

خورد تو ذوقم

اتاق تک نفره یا نهایت دونفره میخوام ولی پیدانیست ..

خسته شدم ، خیلی خسته

تهران جز گزینه های خیلی دور روی میز شده

غمگینم

و کاری از دستم برنمیاد !